Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/4352 K.2021/1120

1- 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararlarına karşı sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinde "Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" karar verileceği öngörüldüğü halde, TCK 51/2. maddesi uyarınca “sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi hâlinde, ertelenen cezanın tamamen infaz edileceği hususunun kendisine ihtarına” karar verilerek infazın kısıtlanması,