Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/5580 K.2023/7281

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2009 tarihli ve 2009/599 Esas, 2009/589 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 27.07.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın, Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2014/351 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 12.01.2014 tarihinde işlediği basit yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 20.02.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/298 Esas, 2015/656 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, müsadere ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, Danimarka Kopenhag şehrinden uçak ile suç yeri olan İstanbul Sabiha Gökçen Havaalanına geldiği, Hasan Kadir Osman isimli şahıs adına düzenlenmiş kendisine ait fotoğrafların yapışık olduğu sahte Bulgaristan kimlik kartı ve Bulgaristan pasaportunu görevlilere ibraz ettiği, kimlik kartı ve pasaportun sahteliğinden şüphe edilmesi üzerine yapılan kontrolde kimlik kartı ve pasaportun sahte olarak tanzim edildiğinin anlaşıldığı;

soruşturma sırasında alınan kriminal rapora göre, kimlik kartı ve pasaportunda bulunan önceki fotoğraf söküldükten sonra sanığın fotoğrafının yapıştırıldığı ve bu şekilde yapılan sahteciliğin aldatma kabiliyetine haiz olduğunun belirtildiği, mahkemesince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yokluğunda verilen hüküm usulüne uygun olarak 09.12.2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup 11.12.2015 tarihli temyiz dilekçesinin havale tarihinin sehven 11.11.2015 olarak yazılmış olduğu değerlendirilerek temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilmiş olup, ayrıca gerekçeli karar başlığında suç resmi belgede sahtecilik olmasına rağmen ayrıca eşya müsaderesi yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün bir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.07.2009 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 12.01.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir.

3. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/298 Esas, 2015/656 Karar sayılı kararında; kolluk tutanakları, bilirkişi raporu, sanığın tevilli ikrara yönelik savunması ile dosya kapsamından üzerine atılı suçun sübuta ermesi nedeniyle verilen mahkûmiyet hükmünde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipleri ile yaptırımın düzeltilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

Sanık hakkında kurulan hüküm, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Adli emanetin 2009/728 sırasında kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/298 Esas, 2015/656 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından " TCK 54/4 maddesi gereğince MÜSADERESİNE," ibaresinin çıkartılarak yerine "dosyada delil olarak saklanmasına" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,