Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/10274 K.2024/1736

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kars 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2010 tarihli ve 2009/182 Esas, 2010/356 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 26.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Ankara 26.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli karar ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde 25.05.2015 tarihinde suç işlediğinin ihbarı üzerine Kars 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli ve 2016/28 Esas, 2016/418 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğüne bağlı ekip tarafından kullanmış olduğu 06 ** 917 plaka sayılı aracı durdurulduğu, Kars Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/302 Müt. sayılı kararıyla araçta yapılan kontrolde kamyonun Motorlu Araç Trafik Belgesi incelendiği ve yapılan fenni muayenenin sahte olabileceği şüphesiyle el konulduğu, el konulan Motorlu Araç Trafik Belgesinin Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 25.03.2008 tarihli rapora göre 06 ** 917 plaka sayılı araca ait Y695785 seri numaralı motorlu araç trafik belgesinin muayene bölümünde bulunan soğuk mührün sahte olduğu,

belgenin aldatma kabiliyetine haiz olduğunun belirtildiği, sanık ...'in, aracın aksesuarlarını yeni taktırması nedeniyle aksesuarlarını söktürmeden muayenesini yaptırmak istediği ve bu nedenle tanımadığı bir kişinin kendisine yardım edeceğini söylemesi üzerine aracın ruhsatı ile birlikte muayene için 30,00 YTL para vererek aracın muayenesini yaptırdığı, bu surette sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ..., aracı yeni aldığını, aksesuarlarını da yeni takdırdığını, bu nedenle aksesuarlarını söktürmeden muayene yaptırmak istediğini, Ankara Şaşmaz Oto Sanayi Sitesinde bulunan muayene istasyonuna gittiğini, bu sırada tanımadığı bir kişinin yanına gelerek kendisine bu konuda yardımcı olabileceğini söylemesi üzerine aracın ruhsatı ile birlikte muayene ücreti olan 150-200 TL harçlık verdiğini, ruhsatını verdiği şahsın genç, 25-30 yaşlarında, esmer, uzun boylu yaklaşık 1,80 cm boylarında kısa saçlı birisi olduğunu, evrakları bu kişiye verdiğini, arabasında kaldığını, 1-2 gün sonra bu kişinin aracın ruhsatını muayenesi yapılmış olarak aldığını, muayenenin sahte olduğunu bilmediğini, bu işlemleri kendisinin yaptırmadığını beyan etmiştir.

3. Erzurum Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünün 25.03.2008 tarihli raporunda inceleme konusu trafik tescil belgesindeki 06 ** 917 plakalı araç için düzenlenmiş "Y-695785" seri numaralı araç muayene işlemine ait soğuk mühür izinin sahte olduğu ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir. 4. Mahkemece yapılan yargılama ile sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.07.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 25.05.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1.Sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz sebebi yerinde olmadığından Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kars 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli ve 2016/28 Esas, 2016/418 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,