Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10463 K.2024/1243

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2015 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında parada sahtecilik ve iftira suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, kolluk güçleri tarafından durumundan şüphelenilerek cadde üzerinde durdurulan sanığın üzerinden bir (1) adet sahte olarak üretilmiş 100,00 TL değerindeki paranın ele geçirildiği ve yakalandığında mağdura ait kimlik bilgilerini kullandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Hakkında Parada Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; 1.Dosya kapsamında yer alan 27.05.2013 tarihli olay tutanağı, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/309 Esas sayılı dosyasından görülen kamu davasına ilişkin tutanaklar, T.C. ...'ndan alınan 25.06.2013 tarihli rapor ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sahte olarak üretilmiş parayı üzerinde bulundurulan sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır. Ancak;

2.Parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin ya da suç işleme kararının yenilendiği kabul edilen yakalanma, tutuklanma gibi hallerde fiili kesintinin oluştuğu cihetle; sanığın, aynı nitelikteki 12.05.2013 tarihli eyleminden sonra İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.05.2013 tarihli iddianame ile hukuki kesintinin oluştuğu;

iş bu temyiz incelemesine konu 27.05.2013 tarihli eyleminden sonra aynı gün yakalanıp ifadesinin alınmasının ardından serbest bırakıldığı ve bu şekilde fiili kesintinin gerçekleştiği ve sanığın her bir olay tarihindeki eyleminden dolayı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği anlaşılmakla,

sanık hakkında kesintisiz suçlarda uygulama yeri olmayan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ile 12.05.2013 tarihli eyleminden dolayı İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.05.2013 tarihli iddianameyle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/292 Esas sayılı dosyasından verilen cezanın mahsup edilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Sanık Hakkında Başkasına Ait Kimlik Veya Kimlik Bilgilerinin Kullanılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na (5271 sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında,

sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle Mahkemece verilen karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR