Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/12127 K.2023/1003

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2011 tarihli ve 2009/454 Esas, 2011/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 24.06.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2014/914 Esas, 2015/896 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 19.08.2014 tarihinde işlediği suç uydurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 29.12.2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/41 Esas, 2016/490 Karar sayılı kararı ile Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2011 tarihli ve 2009/454 Esas, 2011/415 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği müvekkilinin cezalandırılmasına yeterli somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinin en aleyhe kabulle, suça konu senedin hakkında verilen beraat kararı kesinleşen Osman Büyük tarafından icra takibine konu edildiği tarih olan 29.08.2007 olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.06.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 19.08.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir.

3. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/41 Esas, 2016/490 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,