Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15243 K.2024/5568

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/442 Esas ve 2013/1179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/442 Esas ve 2013/1179 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 21.06.2017 tarihli ve 2017/15984 Esas, 2017/16138 Karar sayılı kararı ile "sanığa yüklenen basit dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası, uzlaştırma işleminin gerçekleşmemesi sonucu Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2018 tarihli ve 2018/6 Esas ve 2018/878 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, atılı suçu işlemediğini ve yeniden yargılanmak istediğini belirterek kararı temyiz etmiştir. Katılan, sanığın aldığı cezanın miktar olarak az olduğunu, sanığın en ağır şekilde cezalandırılmasını talep ettiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın, kiralık ev arayan katılana, kendisine ev kiralayabileceklerini söyleyerek kandırarak katılandan 1.000,00 TL menfaat temin etmek suretiyle üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunmuştur.

2.Sanık ..., aşamalarda alınan savunmalarında özetle katılana ev kiralamak için katılandan 1.000,00 TL para istediğini, banka hesabı olmadığı için temyiz dışı sanık ...' dan hesabını kullanmak için ricada bulunduğunu, katılanın Akbank şubesine 1.000,00 TL para gönderdiğini, bu parayı bankadan kendisinin çektiğini, katılanın taşınmak üzere eşyalarını yolladığını, ev sahibi ile görüştüklerini ancak eşyalar geldiğinde katılanın kendisine de ev sahibine de ulaşamadığını, katılana 850,00 TL parayı iade etmek istediğini ama katılanın kendisinden 5.000,00 TL para istediğini, 850,00 TL parayı da kendisine eksik hesap numarası verdiği için yatıramadığını beyanla atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3.Katılan aşamalarda alınan istikrarlı ifadelerinde olayın anlattığı şekilde gerçekleştiğini, olay nedeniyle 5.000,00 TL zararının olduğunu, zararının giderilmediğini beyanla sanıktan şikâyetçi olmuştur. Temyiz dışı sanık Leyla'nın da özetle sanığın suç tarihinde kendisinden hesap kartını istediğini, söz konusu parayı da sanığın çektiğini söyleyerek katılanın anlatımlarını destekler nitelikte beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

4.Sanık ...'ın tevil yolu ikrarı, temyiz dışı sanık Leyla'nın beyanları, Akbank'a ait 16.08.2012 tarihli 7700 işlem nolu kartsız para yatırma makbuzu ve tüm dosya kapsamından sanık ...'ın atılı suçu işlediği kanaatine varılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

5.Bozma sonrası, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaşma görüşmelerinin olumsuz sonuçlandığı ve uzlaştırmanın sağlanamadığı, sanığın katılanın zararını gidermediği tespit edilmiştir.

6.Yapılan yargılama sonunda, tüm dosya kapsamından katılan ile sanık ...'ın olaydan önce birbirlerini tanıdıkları, katılanın ev aradığını öğrenen sanık ...'ın katılana ev bulduğunu söyleyerek 1.000,00 TL para istediği, katılanın sanığın yönlendirmesi ile temyiz dışı sanık Leyla'ya ait hesaba parayı gönderdiği, bu paranın sanık ... tarafından çekildiği, sanık ...'ın tuttuğunu iddia ettiği kiralık bir evin bulunmadığının anlaşıldığı, bu nedenle sanık ...'ın katılana karşı nitelikli hileli davranışlarla onu hataya düşürüp kendine yarar sağladığı, bu şekilde sanık ...'ın dolandırıcılık eylemi sabit olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ve temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2018 tarihli ve 2018/6 Esas ve 2018/878 Karar sayılı kararında sanık ve katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,