Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16682 K.2025/2845

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın savunmasının alındığı tarihte bildirdiği bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılmış olması nedeniyle usulsüz olduğu anlaşılmakla, 26.02.2015 tarihli temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sosyal güvencesi olmayan sanığın, olay tarihinde tedavi amacı ile sosyal güvencesi olan kardeşi Sertaç'ın TC kimlik numarasını beyan edip hastaneye giriş işlemlerini yaptırdığı, muayenesi yapıldıktan sonra kardeşinin başka suçtan aranıyor olması sebebi ile emniyet görevlilerin hastaneye gelmesi üzerine olayın ortaya çıktığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ettiği iddia olunan olayda; sanığın kardeşine ait TC kimlik numarasını kullanmaktan ibaret olan eyleminde, hastane görevlilerinin kimlik istemesi şeklinde basit bir denetim sonucunda sanığın gerçek kimliğinin kolaylıkla tespit edilmesinin mümkün olduğu,

eyleminin aldatma özelliğinden yoksun olması nedeniyle hile boyutuna ulaşmadığı, bu nedenle olayda dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığından beraatine yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,