Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22841 K.2023/7437

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.07.2013 tarihli ve 2013/610 Esas, 2013/563 Karar sayılı kararı ile sanığın, şikayetçi ...'a yönelik eyleminin sabit olması halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un ( 5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrası (d) bendi uyarınca nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılması yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik karar verilmiştir.

2. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2013 tarihli ve 2013/361 Esas, 2013/412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın infazından sonra mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 21.02.2019 tarihli ve 2017/8898 Esas, 2019/1152 Karar sayılı kararı ile "sanığın eylemi sırasında müştekiye a it sürücü belgesini kullanmış olması karşısında, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesi birinci fıkrası (d) bendinde düzenlenen kamu kurumu niteliğindeki Emniyet Müdürlüğü’nün aracı kılınması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 157 inci maddesi birinci fıkrasına göre basit dolandırıcılıktan hüküm kurulması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2019/113 Esas, 2019/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ilk verilen kararın sadece sanık tarafından temyizi üzerine bozulduğu dikkate alınarak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın infazından sonra mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.14.11.2011 tarihinde şikayetçi ...'ın ...'de bulunan...isimli iş yerine gelen sanık ...'nun kendisini ... olarak tanıttığı, 35 N (...) plaka sayılı aracı kiraladığı, sözleşmenin ekinde ...'ın kimlik bilgilerini içeren ancak sanığın fotoğrafı yapıştırılan sürücü belgesi fotokopisi bulunduğu, sanığın kira süresi bitiminde aracı teslim etmediği, 21.11.2011 tarihinde dava dışı Hakan Köksalan'ın bina içinden hırsızlık suçundan yakalanması ve üzerinde sanık ...'nun kiraladığı araca ilişkin anahtar ele geçirilmesi üzerine hırsızlık dosyası tefrik edilerek başlatılan soruşturmada, sanık ...'nun basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalarda başkasına ait sürücü belgesine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle edindiği sürücü belgesini kullanarak, kendisini başka biri olarak tanıtarak şikayetçiden araç kiraladığını ve aracı başkasına teslim ettiğini, süresinde teslim etmediği beyan ederek atılı suçu ikrar etmiştir.

3. Şikayetçi ..., sanık benim kimliğimi kullanarak araba kiralanmış sonra başka suça karışmış , sanıktan şikayetçiyim, ancak katılma talebim yoktur şekkinde beyanda bulunmuştur.

4. Şikayetçi ..., sanık işyerime gelerek ... ismiyle araba kiraladı, ehliyet gösterdi, fotokopisini aldım, beş günlük ücret karşılığını ödedi ancak beş gün sonra uzattığını söyledi, bir arkadaşının para getireceğini söyledi ancak o da getirmedi, beni daha sonra emniyetten aradılar araç başka bir suçtan kullanılmış, hasar görmüştü, şikayetçi değilim şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın, ...'ın kimlik bilgilerini kullanarak ve kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle düzenlenmiş sürücü belgesini kullandığı olayda kamu kurumu niteliğindeki Emniyet Müdürlüğü'nün araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve olgular bölümünde açıklandığı üzere, sanığın ve şikayetçilerin hükme esas alınan beyanları, delillerin içeriği dikkate alındığında, sanığın kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ancak; Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 18.01.2016 tarihli ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleşen Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2011 tarihli ve 2011/193 Esas, 2011/302 Karar sayılı mahkumiyet hükmün tekerrürre esas alınması, kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu bu hukuka aykırılığın sanığın adli sicil kaydında yer alan ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2005 tarihli ve 2005/695 Esas 2005/1142 Karar sayılı kararı ile kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması suretiyle Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2019/113 Esas, 2019/233 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından "TCK'nın 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine " "Sanığın, ...

17. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2005 tarihli ve 2005/695 Esas 2005/1142 Karar sayılı sekiz ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,