Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25802 K.2023/5656

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2013 tarihli ve 2013/1455 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında dolandırıcılık ve cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 105 inci maddesinin birinci fıkrası 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Karşıyaka Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2013 tarihli ve 2013/425 Esas, 2013/578 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;

a. Dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi,52 nci maddesi uyarınca hapisten çevrili 6.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b. Cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca doğrudan 3.320,00 TLadli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 11.03.2019 tarihli ve 2017/5481 Esas, 2019/1885 Karar sayılı kararı ile suçun vasfının 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendine temas edip etmeyeceğinin değerlendirilmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2019 tarihli ve 2019/297 Esas, 2019/327 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

5. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli ve 2019/402 Esas, 2020/41 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi gereği sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

b) Cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca doğrudan 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi gereği sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın sebep belirtmeksizin kararı temyiz ettiği tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın www.medyumiskender.net adlı internet sitesine girdiği, burada bulunan iletişim numarasını arayarak sanıkla irtibat kurduğu, sanığa duygusal olarak problemler yaşadığını ve ilgi duyduğu şahısla arasının bozuk olduğunu anlatması üzerine sanığın bunu çözebileceği vaadinde bulunduğu, katılanın sanığın isteğiyle önce 300,00 TL para yolladığı ve telefonu kapattığı, bilahare tekrar arayan sanığın paranın gelmediğini belirterek katılandan 200,00 TL daha malzemeler için para istediği, ancak katılanın yollamadığı,

3-4 saat sonra katılanın sanığı arayarak internette kamera açmasını işlem yapacağını belirtip sevgilisiyle cinsel ilişki yaşayıp yaşamadığını sorduğu ve kamera karşısında soyunmasını istediği, katılanın ertesi gün dolandırıcılık ve cinsel taciz fiilleri nedeniyle şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın bütün beyanlarında suça konu iletişim hattının kendisine ait olduğunu kabul etmekle birlikte bu hattı kimin kullandığı konusunda çelişkili anlatımlarda bulunduğu, şöyle ki; sanık kolluk aşamasındaki savunmasında aslında katılanın medyumluk yaptığını ve para aldığını, gönderdiği paranın da aldığı paranın iadesi şeklinde olduğunu söylemesine rağmen yargılama aşamasında hattı Yalçın Sarıoğlu adlı kişinin kullandığını beyan etmiştir.

3. Katılanın parayı yolladığına dair dekont dosya arasına alınmıştır.

4. Mahkemece sanığın çelişkili beyanlarına nazaran katılanın şikayetine üstünlük tanınmış, sanığın katılana karşı cinsel taciz ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği sabit görülerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve Olgular bölümünde anlatılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Cinsel taciz suçu açısından 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz" şeklindeki hüküm karşısında, somut olayda basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenmiştir.

3. Nitelikli dolandırıcılık suçu açısından sanığın reklamını verdiği internet sitesi aracılığı ile katılanın sanığa ulaşması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin yanında (f) bendine de temas ettiğinin göz ardı edilmesi ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında hareket eden sanığın katılandan önce 300,00 TL para alması bilahare tekrar arayarak paranın gelmediğini belirtip katılandan 200,00 TL daha malzemeler için para istemesi karşısında nitelikli dolandırıcılık suçundan tayin olunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki zincirleme suç hükümleri uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Her iki suç açısından ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümlerde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülerek bozma nedeni yapılmamıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/402 Esas, 2020/41 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle eleştirilen hususlar dışında hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,