Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27196 K.2024/9642

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis cezasına ilişkin erteleme kararı verilebilmesi için, sanığın daha önce 3 aydan fazla kasıtlı bir suçtan mahkum olmaması gerektiği ve İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2013 tarihli ve 2011/795 Esas, 2013/709 Karar sayılı kararı uyarınca sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, söz konusu karar 13.07.2013 tarihinde kesinleşmiş olduğu hâlde, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmiş olması ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.