Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/28451 K.2023/8591 (2023-11-22)

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/15 Esas,2015/389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 51 üncü maddeleri uyarınca 10 ay erteli hapis ve 660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın eyleminin basın ve yayın organlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan, basit dolandırıcılıktan verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir. 2. Sanığın temyiz istemi; hükmün eksik araştırma ve inceleme ile verilmesi nedeniyle bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın internet üzerinden yaptığı araştırmada ... inşaatın Türkmenistan'da çalıştırmak üzere işçi alımı yapacağını öğrendiği, bu ilandaki irtibat numarasını aradığında kendisine verilen iban numarasına 325,00 TL'yi ... hesabına yatırması gerektiğinin söylendiği, katılanın kendisi ve kardeşleri adına toplamda 740,00 TL'yi hesaba yatırdığı, bu hesabın ve irtibat numarasının ilgili şirketle alakasının olmadığı, sanığa ait olduğu belirtilerek sanık hakkında basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan dava açılmıştır.

2.Sanık suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Mahkemesince sanığın savunmalarının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu, eyleminin basit dolandırıcılık kapsamında kaldığı kabul edilerek erteli mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın, sanığın internet sitesine koyduğu ilandaki telefon numarası ile iletişim kurduğu, ilana konu işe girebilmek için katılanın sanığın bildirdiği iban numarasına 740,00 TL parayı yatırdığı, bu paranın sanık tarafından çekildiği, ancak sanığın buluşma yerine gelmediği, ilana konu iş yeri ile ilgisinin bulunmadığı, bu şekilde atılı suçu işlediğinin toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında;

sanığın anılan internet sitesinde ilan vererek katılandan menfaat temin ettiğine ve bilişim sistemi olan interneti araç olarak kullandığına göre, sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde düzenlenen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/15 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,