Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/34334 K.2024/5082

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve bu sanıklar yönünden aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 12.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ve 2013/59 Esas, 2016/197 Karar Sayılı Kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f ve d) maddeleri , 52, 62, 53 maddeleri ve sanıklar Soner ve Cengiz hakkında ayrıca aynı kanunun 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 296.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ...'ın temyiz talepleri, sanıkların atılı suçu işlemediklerine, haklarında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz talebi, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmasının doğru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde kendisini polis ve Cumhuriyet savcısı olduğunu beyan eden sanıklar tarafından aranan katılanın hesaplarının ele geçirildiğine inandırılarak sanıklar ... ve ...'ın hesabına toplam 178.000 TL yatırmasını sağlayıp katılanı dolandırdıkları iddia ve kabul olunmuştur. 2. Sanıkların beyanları alınmıştır. 3. 27.11.2012 tarihli Cd izleme tutanağı ve kolluk tutanağı, 28.11.2012 tarihli güvenlik kamerası görüntüsü izleme ve tespit tutanağı , 14.05.2014 havale tarihli bilirkişi raporu dosya arasındadır. 4. Mahkeme sanıkların mahkumiyetlerine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden,

Sanığın yokluğunda verilip 29.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

Sanığın diğer sanıklarla iştirak halinde katılanı arayarak dolandırdığı yönünde cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümler yönünden,

Katılanı olay tarihinde [TELEFON] ve [TELEFON] no'lu telefonlardan arayan şahsın "Savcılıktan aradığını, cep telefonunun kopyalandığını, terör eylemlerinde kullanıldığına Savcılık tarafından takipte olduğuna inandırıp katılanın toplam 178.000 TL göndermesini sağlayarak katılanı dolandırdıkları sabit olan olayda, suç tarihi dikkate alınarak sanıkların eyleminin 5237 sayılı kanunun 157 nci maddesinde düzenlenen ve 6763 sayılı yasanın 34 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253-254 maddeleri gereğince uzlaştırma işlemlerine tabi hale getirilen basit dolandırıcılık suçunu oluşturmasına rağmen vasıfta hata yapılmak suretiyle uygulama alanı bulunmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan hükümlerin kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden,

Sanığın yokluğunda verilip 29.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümler yönünden, Gerekçe bölümünde B ve C bendlerinde açıklanan nedenle Bakırköy 12.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ve 2013/59 Esas, 2016/197 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili, sanıklar ile müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan ve sanığın lehine olan vasıf nedeniyle bozma gerekçesine göre, temyiz talebi reddedilen sanık ...'a 5271 sayılı Kanun'un 306 ncı maddesi gereği SİRAYETİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,