Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38201 K.2023/3878

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 74. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2014/1460 Esas, 2016/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.600,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yüklenen suçla alakasının olmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, delillerin takdirinde hataya düşülerek varsayım üzerine karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. ... İlçesi Aksaray Mahallesi ... Caddesi No:116 sayılı yerde faaliyet gösteren ... isimli iş yerinde 26.03.2014 tarihinde yapılan kontrolde mührün bozulduğunun tespiti üzerine sanık hakkında mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında. UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2015 tarihli iddianamesiyle Aksaray Mahallesi Sahil ...

Caddesi 76 nolu yerde bulunan ... ... isimli iş yerinde 26.03.2014 yapılan denetimde mührün bozulmuş olduğundan bahisle mühür bozma suçundan açılan kamu davasında, İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2015/531 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, mükerrer yargılamanın önlenmesi bakımından, söz konusu dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması,

her iki davanın konusunun aynı iş yeri ve mühür bozma tutanağına ilişkin olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; sanığa isnat edilen mühür bozma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 ... maddesiyle eklenen geçici 5 ... maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 74. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2014/1460 Esas, 2016/288 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,