Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39510 K.2024/15647

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2017/624 Esas, 2018/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan, beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2018/4605 Esas, 2019/3493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile sanık hakkında kurulan beraat hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi gereğince kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 156/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 7.300,00 TL ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verildiğine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmünün Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak verilen adli para cezasının, ilk defa bölge adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı niteliğinde olması ve 5217 sayılı Kanun'un 272/3 maddesinde düzenlenen ve karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 3.000,00 TL'nin üzerinde olması nedeniyle temyiz edilebilir olduğu anlaşıldığından tebliğnamede ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren bedelsiz senedi kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR