Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/7940 K.2024/2125

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/713 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu belgenin aldatma niteliği bulunmadığından suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ile cezanın ertelenmesi veyahut hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.28.01.2015 tarihinde güvenlik görevlilerince yapılan yol uygulamasında sanık ...'nin, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan suçtan zarar gören...kimlik belgelerine göre düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ile yakalandığı anlaşılmıştır.

2.Sanık, aşamalarda üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3.... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 06.02.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; suça konu nüfus cüzdanının külliyen sahte olarak oluşturulduğu ve aldatma niteliğinin bulunduğunun rapor edildiği belirlenmiştir.

4.Mahkeme tarafından suça konu nüfus cüzdanı duruşmaya getirtilip, incelenmek suretiyle özellikleri tutanağa geçirilmiş, nüfus cüzdanının aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.

5.Mahkeme kabul ve uygulamasına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit görülmekle, anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunduğuna yönelik uzmanlık raporu alınmış olması, mahkeme gözleminin tutanağa geçirilerek aldatma niteliğinin bulunduğunun tespit edilmiş olması ve sanığın mükerrer olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik

yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında, hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.Ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarih ve 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilerek, sanığın sabıka kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250.Maddesi ile Görevli) 15.09.2009 tarihli ve 2008/245 Esas ve 2009/199 Karar sayılı ilâmına konu mahkûmiyet ilâmı yerine ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/698 Esas, 2010/44 Karar sayılı mahkûmiyet ilâmının tekerrüre esas alınması hususu dışında hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/713 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine '' ...

6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250.Maddesi ile Görevli) 15.09.2009 tarihli ve 2008/245 Esas ve 2009/199 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünden dolayı tekerrür şartları oluştuğundan, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,

oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,