Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/4545 K.2022/12955

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

1) Sanık hakkında TCK'nin 158/1-f-son maddesi ve fıkrasının son cümlesinde öngörüldüğü şekilde ceza tayin edilmesine karşın, anılan maddenin son fıkrası ve cümlesinin iddianamede, ek savunmada ve esas hakkındaki mütalaada yer almaması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması, 2)Kabule göre de; a)Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin gözetilmemesi,

b)Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, B)Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde.

Sanık hakkında, ...'e ait kimlik bilgileri kullanılarak Garanti Bankası A.Ş.ye düzenlettirilen sahte bankacılık hizmetleri sözleşmesine istinaden çıkartılan banka kartını kullandığından bahisle TCK'nin 207/1. maddesinden dava açılmış ise de; sanığın eyleminin TCK'nin 245/2 ve 245/3. maddesinde yazılı suçları oluşturduğu,

Sahte banka veya kredi kartı üretme, kabul etme ve sahte oluşturulmuş banka veya kredi kartı ile ATM cihazından para çekme ya da alışveriş yapma eylemlerinin mağduru sahte olarak oluşturulan kredi ya da banka kartıyla ilişkilendirilen banka veya finans kuruluşu olup, kartları sahte olarak basılan bankalar sayısınca TCK'nin 245/2. maddesi ile aynı bankanın birden fazla kartının değişik zamanlarda basılması halinde 43. maddesinin, bu şekilde üretilmiş aynı bankaya ait birden fazla kartın veya bir kartın değişik zamanlarda birden fazla kullanılması halinde ise, TCK'nin 245/3, 43. maddelerinin uygulanması gerektiği cihetle.

UYAP kayıtlarından ve dosya kapsamından sanık hakkında aynı mağdur bankaya benzer eylemi nedeniyle Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/4441 soruşturma nolu ve 21.01.2013 tarihli iddianamesiyle açılan davada Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/408 Esas ve 2015/37 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında TCK'nin 245/1,

43. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin verilen kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2021/11814-21583 Esas ve Karar sayılı kararıyla "..sanığın katılana ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle katılanın bilgisi ve rızası dışında Garanti Bankasına müracaatla 2 adet kredi kartı çıkarttırmak ve bu kredi kartlarını farklı zamanlarda kullanmaktan ibaret eyleminin TCK'nin 245/2 ve 245/3, 43/1. maddeleri kapsamında ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği .." gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmakla;

mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından sanık hakkındaki söz konusu dava dosyası araştırılarak derdest olması halinde mümkün olduğunda davanın incelemeye konu dava dosyasıyla birleştirilmesi, suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdur bankaya karşı olan eylemleri arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu oluşturduğu, yoksa zincirleme suç nedeniyle TCK'nin 43. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin tespiti, birleştirme olanağının bulunmaması durumunda bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı tartışılarak, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarih, 2014/847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınmadan, eksik inceleme ve suç vasfında hataya düşülerek hüküm kurulması,