Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6130 K.2025/1089

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Hüküm fıkrasında 5271 sayılı CMK'nın 253/22. maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38. maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır.

Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, Mahkemenin, 14.10.2014 tarihli ve 2014/157 Esas, 2014/493 Karar sayılı hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği ve suça sürüklenen çocuk lehine bozma kararı verildiği gözetilerek lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki yargılama giderlerinin de hukuka aykırı şekilde suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında yargılama giderlerine ilişkin paragraf çıkarılarak yerine "Bozma öncesi yapılan yargılama giderleri ile uzlaştırma giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline,