Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6130 K.2025/427

Yapılan ön inceleme neticesinde İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2007/312 Esas, 2014/159 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın bilinen son adresinin 12.06.2009 tarihli dilekçesinde belirttiği "Gazi Mah. 25. sk. 11/1 ... " olmasına karşın, yokluğunda verilen hükmün belirtilen bu adres yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesinin usule aykırı olduğu ve sanığın cezaevinde bulunduğu dönemde talebi üzerine gerekçeli kararın 31.05.2022 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine de yasal temyiz süresi içerisinde 06.06.2022 tarihinde eski hale getirme talebinde bulunduğu görülmekle; eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.04.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas sayılı kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'ın 11.04.2024 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca