Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7250 K.2023/5639

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2013/121 Esas, 2015/374 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 2.000,00 TL ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2013/121 Esas, 2015/374 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 15.06.2020 tarihli ve 2020/1812 Esas, 20205678 Karar sayılı ilamıyla "...eylemin hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2020/396 Esas, 2022/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç kastının bulunmadığına, delil yetersizliğine ve re'sen göz önünde tutulacak nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Kararın hukuki süreç başlığının 2 nci bendinde yazılı olduğu üzere sanık hakkında önceden kurulan hüküm sanığın eyleminin TCK'nin 155 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı suçu oluşturduğundan bahisle Yargıtay (Kapatılan) Yüksek

15. Ceza Dairesince bozulmuş ise de; sanığın Türkiye İş Bankası Antalya Anafartalar Şubesinden katılanın şirketi adına düzenlenen 09.09.2011 tarihli çeki şirketin muhasebecisi M.U'dan katılanın bilgisi olduğunu söyleyerek aldığı ve tahsil ettiği parayı şirket kayıtlarına geçirmediği iddia ve kabul edilen olayda;

eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve son bendinde düzenlenen bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya