Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7263 K.2024/5981

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2012/1652 Esas ve 2015/207 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2017/16821 Esas, 2019/2689 Karar sayılı ilâmıyla. "Sanığın katılanı telefonla arayarak Amanos İlçe Emniyet Müdürlüğünden aradığını ve isminin Hasan Yılmaz olduğunu, ev telefonuna bağlı internet hattından girilerek 7 - 8.000 TL'lik alışveriş yapıldığını, adına 15 - 20 tane faturasız hat çıkarıldığını söyleyerek katılanı dolandırdığı,

arayan şahsa inanan katılanın Avanos Garanti Bankası ve Yapı Kredi Bankası ATM cihazlarından toplam 7.920 TL'lik yükleme yaptığı, sanığın dolandırıcılığın Yapı ve Kredi Bankasındaki memurlar tarafından da yapılmış olabileceğini bunu çözmek için bankaya giderek 10.000 TL çekmesini ve İş Bankası ATM'sine giderek Saat:17.01'de 12400085 794 nolu hesaba yatırmasını istediği, bunun üzerine yine arayan şahsa inanan katılanın belirtilen hesaba 9.596 TL para yatırdığı,

sanık ve temyiz dışı sanığın bahse konu parayı bankadan çekmek için gittiklerinde güvenlik güçlerince suç üstü yakalandıkları, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; eylemin,

hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu" Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/428 Esas, 2019/422 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. 4. İstanbul

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2020/32 Esas, 2020/347 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyizi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın telefonun arandığı, arayan şahsın kendisinin Amanos İlçe Emniyet Müdürlüğünden aradığını ve isminin Hasan Yılmaz olduğunu söylediği, ev telefonuna bağlı internet hattından girilerek 8.000,00 TL.'lik alışveriş yaptığını, adına faturasız hatlar çıkarıldığını, konuyu takip ettiklerini yardımcı olursa suçluları yakalayacaklarını söylediği, katılanın, 44 adet hat için her bir hatta 180,00 TL olmak üzere ATM' den toplam 7.920,00 TL yükleme yaptığı, ayrıca katılanın sanığın banka hesabına 9.596,00 TL yatırdığı,

dolandırıldığını anlayan katılanın şikayetçi olduğu ve yaptığı havalenin bloke edilmesi için müracaat ettiği, katılanın yatırdığı parayı çekmek için İş Bankası Bağlarbaşı Şubesine giden sanığın, ihbar üzerine yakalandığı, sanığın söz konusu hesabı olaydan 3 gün önce açtırdığı, sanık ve diğer sanığın ağabey-kardeş oldukları ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak, sonuç ceza olarak adli para cezası verilen hükümde, 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, hak yoksunluklarının sadece kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olduğu gözetilmeden, hükmün altıncı paragrafında yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesi, hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2020/32 Esas, 2020/347 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasının altıncı paragrafında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın tamamen çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,