Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8148 K.2023/7216

Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09/11/2018 tarihli ve 2017/115 Esas, 2018/477 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 52,53,63 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 26.01.2022 tarihli ve 2021/115 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43,

52,53,63 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz talepleri; eksik inceleme ile hükümlerin kurulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat hükümleri kurulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanıkların şikâyetçi ...'nu telefona arayarak kendilerini ...... Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünde görevli polis olarak tanıtıp terör örgütünün şikayetçiye ait banka hesaplarına girmesi nedeniyle soruşturmaya uğrayacağına inandırarak sanıklar ... ve ... ile temyiz dışı sanıklar...ve ...'in hesaplarına toplam 193.949,00 TL yatırmasını sağladıkları iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık ... aşamalarda arkadaşı tanık M.M.'nin arkadaşı olan M.F.den kendisine para geleceğine ancak hesaplarının müsait olmadığını söylemesi üzerine kendi hesabını kullandırdığını, parayı bankadan çekip M.F.'ye elden verdiğini beyan etmiştir. 3. Tanık M.M. yeminli beyanında sanık ...'in beyanını doğrulamıştır. 4. Tanık olarak dinlenen M.F sanık ...'in beyanının doğru olmadığını ifade etmiştir.

5. Sanık ... aşamalarda; hala oğlu olan M.KK'in bir emlak işi nedeniyle kendisine para geleceğini, hesabının müsait olmadığını söylemesi üzerine paranın kendi hesabına gönderilmesini kabul ettiği ve gelen paranın tamamını M.K.K.'e elden verdiğini beyan etmiştir. 6. Tanık olarak dinlenen M.K.K. beyanında, o tarihte cezaevinde olduğunu, sanığı tanıdığını aralarında alacak verecek mevzuu olduğu için kendisine suç isnadında bulunduğunu beyan etmiştir.

7. Katılanın, sanıkların hesaplarına para gönderdiğine dair 31.10.2011, 01.11.2011 ve 02.11.2011 tarihli banka dekontları dosya arasındadır. 8. Banka güvenlik kamera kayıtlarının incelenmesine ilişkin 07.12.2011 tarihli CD inceleme ve araştırma tutanağı dosya arasındadır. 9. Sanık ...'ın Türkiye İş Bankası Gaziantep Şubesinden şikayetçinin gönderdiği 35.810-TL'yi çekerken görüntü kayıtları dosya arasına alınmıştır.

10. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaşma Bürosu'nun 03.07.2017 tarihli raporunda uzlaştırmacı tarafından uzlaşma teklifinde bulunulup teklifin kabul edilmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı bildirilmiştir. 11. 25.05.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanıkların kullandıkları hatlar incelenmekle birbirleri arasında iletişim kaydı bulunmadığının tespit edildiği bildirilmiştir.

12. İlk derece mahkemesi sanıkların atılı suçları birlikte işlediklerinin kabulü ile mahkumiyetlerine karar vermiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Şikayetçinin sanıkların eylemleri sonucu toplam 193.949 TL zarara uğramış olması karşısında, mahkemece dayanılan, zararın ve faillerin kastlarının ağırlığı gerekçelerine göre, temel hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırın üzerinde tayin edilmesinde bir isabetsizlik yok ise de, 5237 sayılı Kanun 3 ve 61 inci maddelerinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak takdirin kullanılmasıyla alt ve üst sınırlar arasında bir belirleme yapılması gerekirken, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak asgari hadden fazla uzaklaşarak hapis cezası tayini yasaya aykırı bulunmuş,

sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kaldırılmasına, hak ve nesafet kuralları düşünülerek eylemleri ile orantılı şekilde yeniden hüküm kurulmasına, aynı eyleme 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince iştirak eden ve hükmü süresinden sonra istinaf eden sanık ... ile hükmü istinaf etmeyen sanık ...'a 5271 sayılı Kanun'un 280 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince sirayeti ile mahkumiyetlerine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında Gaziantep Bölge adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümlerde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 26.01.2022 tarihli ve 2021/1025 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararında sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep