Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8374 K.2024/10856

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında "2003 ilâ 28.08.2006" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, sanığın sahte hizmet bildirim cetvelini Sosyal Güvenlik Kurumuna ibraz edip, kendisine emeklilik maaşı bağlanmasını sağlamaya çalıştığı "04.04.2005" tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK'nin 504/7 ve 62. maddelerinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılığa tam teşebbüs suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 04.04.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden beraat kararı verilmesi,