Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9411 K.2024/4151

Kırıkkale

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/190 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: b)Sanık müdafiinin temyizi yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 ncü maddeleri uyarınca bir kez 1 yıl 15 ay hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Yargıtay

11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; ''sanığın farklı zamanlarda katılanlarla görüşerek her birine yönelik ayrı ayrı hileli hareketleri ile menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında mağdur sayısınca dolandırıcılık suçunun oluştuğu, buna göre sanığın, katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle TCK'nin 157/1, 43/1; katılan ...'ye yönelik eylemi nedeniyle TCK'nin 157/1;

katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle TCK'nin 157/1. maddesi gereği ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği, ayrıca yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kırıkkale

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 20227190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, a) katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 3 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; b) Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına;

c) Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...'ın, işlettiği petrol istasyonuna sürekli gelen sanığın kendisini MİT çalışanı olarak tanıttığını, cezaevinde bulunan kardeşi Merve'yi cezaevinden çıkartacağını söylediği, bunun için kendisi ve babası aracılığı ile değişik tarihlerde sanığa toplam 59.000 TL verdiklerini, yine sanığın kendisine ortak nakliyecilik yapacaklarını ve TIR alacaklarını söylediği, nüfus cüzdan sureti, ikametgah belgesi istediğini, bu belgeleri verdiğini, bu işle ilgili sanığın talep etmesi üzerine değişik tarihlerde kendisi ve babası aracılığı ile toplamda 16.500 TL verdiklerini beyan etmesi;

katılan ...'nin, sanığın MİT mensubu olduğuna kendisini inandırdığını, MİT'te işe aldıracağını söyleyerek kendisine bir takım belgeler imzalattığını, sanığa nüfus cüzdanı fotokopisi ve ikametgah belgesi verdiğini, bankada hesap açtırdığını, sonra sanığın telefonla arayıp silah parası için 3.500 TL yatırman gerekiyor dediğini ve bu parayı sanığın hesabına yatırdığını beyan etmesi;

katılan ...'ün, sanığın kendisini MİT ajanı olarak tanıttığını, İngilizce öğretmeni olduğunu bildiği için MİT'e iş başvurusu yapmasını istediğini ve başvuru yaptığını, iş vaadiyle MİT'in yeni binası için bağış adı altında para talep eden sanığa toplam 24.500 TL para verdiklerine dair beyanı; katılanların beyanlarında geçen ödemeye dair belgeler ve dosya içeriğine göre, sanığın farklı zamanlarda katılanlarla görüşerek her birine yönelik ayrı ayrı hileli hareketleri ile menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında mağdur sayısınca dolandırıcılık suçunun oluştuğu kabul edilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.

Katılanlar Vekilinin Temyizi Yönünden Katılanlar vekilinin yokluğunda verilip 10.07.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunu’nun 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.07.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmıştır.

B.Sanık Müdafiinin Temyizi Üzerine Katılan ...'a Yönelik Dolandırıcılık Suçu Yönünden 1.Katılanın şikayet dilekçesi, soruşturma aşamasında verdiği beyan, ibraz ettiği banka dekontlarından sanığın katılana karşı işlediği dolandırıcılık eyleminden dolayı en son 16.12.2011 tarihinde menfaat temin ettiği bu nedenle suç tarihinin 16.11.2011 olduğu belirlenmiştir.

2.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü belirlenmiştir.

3.5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, 16.11.2011 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir. C.

Sanık Müdafiinin Temyizi Üzerine Katılanlar ... ve ...'a Yönelik Dolandırıcılık Suçları Yönünden 1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Katılanlar Vekilinin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Müdafiinin Temyizi Üzerine Katılan ...'a Yönelik Dolandırıcılık Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,

oy birliğiyle DÜŞMESİNE, C.