Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1114 K.2025/13902

Özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda bildirdiği adrese tebliğ edilememesi ve sanığın kayıtlı bir MERNİS adresinin de bulunmaması üzerine yeniden adres araştırması yapıldığı ve Buca Ceza İnfaz kurumuna gerekçeli kararın gönderildiği ancak sanığın tahliye olması sebebiyle tebligat yapılamadığı, Mahkemenin bunun üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 29. maddesi gereğince hüküm özetinin ilanen tebliğine karar verdiği, 14.09.2007 tarihli Resmi Gazetede kararı ilan edilmiş ise de.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 49/a maddesinde “İlan, kendisine tebliğ yapılacak kişinin en güvenilir bir şekilde öğrenmesini sağlayabilecek ve varsa tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde yayımlanan bir gazetede ve elektronik ortamda Basın İlan Kurumu vasıtasıyla yapılır.

Muhatabın en güvenilir bir şekilde öğrenmesini sağlayabileceği umulan gazete, tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde yayımlanan bir gazete ise, ayrıca bir diğer gazete ile ilan yapılmaz” hükmü gereğince Resmi Gazete'de yapılan 14.09.2007 tarihli ilanın usulüne uygun olmadığı sanığın 09.01.2023 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenip Mahkemenin 25.01.2023 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu özel belgede sahtecilik eylemi için, suç tarihinde belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta,