Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1683 K.2024/14741

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.01.2023 tarihli ve 2020/2842 Esas, 2021/1672 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/511 Esas, 2020/802 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nin 204/1, 53, 58, maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ve hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 10.09.2021 tarihli ve 2020/2842 Esas, 2021/1672 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 03.01.2023 tarihli ve 2020/2842 Esas, 2021/1672 Karar sayılı ek kararının ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin ilgili bölümünde yer olan; "...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] ... hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklinde hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR