Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1782 K.2025/1107

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2017 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından verilen mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bozma üzerine Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/617 Esas, 2023/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından iki kez 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte düzenleme suçlarından açılan kamu davasında. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” hükmü dikkate alınarak,

213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde, 7394 sayılı Kanun'un dördüncü ve beşinci maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle, 213 sayılı Kanun'un söz konusu değişiklikten önceki ve sonraki hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un tespit edilmesi ve her iki Kanun'la ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak gerekçeli kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

sadece etkin pişmanlık hükümleri yönünden değerlendirme yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,