KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2023/26 E., 2025/7913 K.
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2025
- Konu
- Dolandiricilik İban Magduriyeti
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/696 E. 2022/1384 K
- Suç
- Serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2019/414 Esas, 2022/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-i, 168/2, 62, 52/2-4,53 maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/696 Esas, 2022/1384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı
Karar Detayı
650 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, katılan lehine itiraz kanun yoluna başvurarak sorumluluğunu yerine getirdiğine, itirazın kabul veya reddolmasının sanığın sorumluluğunda olmadığına, katılandan alınan vekalet ücretinin sanığın emek ve mesaisine oranla makul olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Katılanın, Doğubeyazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2008 tarihli ve 2007/81 Esas, 2008/75 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetine hükmedildiği, Yargıtay
11. Ceza Dairesinin 19.12.2013 tarihli kararıyla resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onandığı, katılanın da 16.01.2014 tarihinde bir yakınının tavsiyesi üzerine sanığın bürosuna gittiği, sanığın, "Ankara'daki sayılı avukatlardan birisi olduğunu, ipten adam aldığını, Yargıtay'da tekrar duruşma yapılmasını ve onama kararının kaldırılmasını sağlayacağını, görüşmesi gereken kişiler olduğunu ve nüfuzunu kullanacağını" söyleyerek onama kararının Yargıtay Ceza Genel Kurulunca kaldırılacağı yönünde garanti verdiği ve aynı gün Ankara
50. Noterliğince düzenlenen vekaletname ile katılanın vekilliğini üstlendiği, katılanın da babası olan ... aracılığıyla sanığa toplam 150.000,00 TL vekalet ücreti ödediği, sanığın bu suretle sahtecilik suçu yönünden onanan kararın kaldırılmasını sağlayacağından bahisle katılanı yanıltarak üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda.
Sanığın, katılana 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna gidilmesinin mümkün olduğunu belirttiği, ancak tanıdıkları olduğunu söyleyerek kararın bozulacağı yönünde garanti vermediği, vekalet ücreti olarak da yalnızca 10.000,00 TL aldığı yönündeki savunması,
katılanın babası .. .. tarafından kendisine toplam 150.000,00 TL gönderildiğine ilişkin dekontlar sorulduğunda ise aldığı vekâlet ücretinin emek ve çabasına oranla uygun olduğunu, Avukatlık Kanununda tavan vekâlet ücretine ilişkin bir belirleme bulunmadığı yönündeki beyanı, katılan ...'in müdafii sıfatıyla 29.01.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu itiraz dilekçesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 31.01.2014 tarihli karar ile ileri sürülen itiraz sebeplerinin daha önce dile getirildiği ve Dairece yapılan incelemede bu konuların değerlendirildiği gerekçesiyle itiraz yoluna gidilmeyeceğini belirten yazısı,
tanık ...'in beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın hile boyutuna ulaşmayan ancak kendi yetkisinde olmayacak şekilde Yargıtay Ceza Genel Kurulunda duruşma açtırıp onama kararının kaldırılmasını sağlayacağı yönündeki vaadinin 5237 sayılı Kanun'un 257. maddesinde düzenlenen "görevi kötüye kullanma" suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/696 Esas, 2022/1384 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi