Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3414 K.2024/13918

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ise süresinden sonra olduğu belirlenmekle, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suç tarihinin dosya kapsamına göre "18.07.2011" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A. Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden

Cumhuriyet savcısının, 08.11.2022 tarihli hükmü, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinde belirlenen bir aylık yasal süreden sonra 04.01.2023 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık müdafiin temyizi yönünden

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “güveni kötüye kullanma“ suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 06.11.2012 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASI;