Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3573 K.2025/3153

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2020/2541 Esas, ve 2020/420 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.11.2022 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2023/111 Esas, 2023/8375 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, kazanılmış hakları gözetilerek sonuç cezanın 9 ay hapis cezası olarak belirlenmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

2. Temyize konu mahkumiyet hükümlerinin, Dairemizin 07.11.2022 tarihli ve 2022/4670 Esas, 2022/18551 Karar sayılı bozma kararı üzerine verilmesi nedeniyle hüküm fıkrasının "A" bendinde "Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.12.2019 gün 2018/1045 esas, 2019/1113 karar sayılı, sanıklar ... ve ... hakkında "Açığa imzanın kötüye kullanılması" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin Ceza Muhakemesi Kanununun 280/ 2. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA," ibarelerine yer verilmesi ile sanıkların kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç ceza miktarı itibariyle 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına şeklinde karar verilmesi gerekirken "9 AY HAPİS CEZASI OLARAK İNFAZINA" şeklinde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) nolu fıkrasında açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının mahsus bölümünden "Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.12.2019 gün 2018/1045 esas, 2019/1113 karar sayılı,

sanıklar ... ve ... hakkında "Açığa imzanın kötüye kullanılması" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin Ceza Muhakemesi Kanununun 280/ 2. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA," ilişkin paragrafın çıkartılması ile hükmün (B-3) VE (C-3) nolu fıkralarında yer alan paragrafların tamamen çıkartılarak, yerlerine "5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına," paragrafının eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,