Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3710 K.2025/3230

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Ruhsatsız olması nedeniyle mühürlenen iş yerinde zabıta memurlarınca 04.12.2014 tarihinde yapılan denetimde sanığın mührü bozarak ticari faaliyetine devam etmek suretiyle mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, dosya kapsamına ve UYAP ortamından yapılan incelemeye göre, dosya arasında örneği bulunan 17.11.2008 tarihli mühürleme zaptının söz konusu iş yerinde yapılan ilk mühürlemeye ilişkin olduğu,

sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan ve mahkûmiyetine karar verilen çok sayıda dava dosyası bulunduğunun anlaşılması karşısında, mühürleme suçunda her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek mühür bozma suçunu, iddianameden sonraki eylemlerin ise ayrı suçu oluşturacağı dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti, mükerrer yargılamanın önlenmesi ve zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından.

04.12.2014 tarihli mühür bozma eylemine dayanak teşkil eden son mühürleme zaptının aslı veya onaylı örneğinin şikâyetçi kurumdan sorularak dosya arasına alınması, sanık hakkında mühür bozma suçundan devam eden ve sonuçlanmış dava dosyaları getirtilip incelenerek aynı yer ile ilgili irtibatlı dosyaların mümkünse birleştirilmesi,

aksi takdirde bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasından sonra Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli ve 2014/487 Esas, 2016/128 Karar sayılı ilamında belirlenen ilkeler uyarınca sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi,

2. Kabule göre; sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/574 Esas ve 2012/587 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 20.02.2014 tarihli ve 2013/22457 Esas, 2014/2953 Karar sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, söz konusu mahkûmiyet hükmünün suç tarihinde kesinleşmediği ve tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında bulunan diğer mahkûmiyet hükümlerinin tekerrüre esas olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,