Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4761 K.2024/6862

Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 4.020,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün ise istinaf edilmeksizin 04.09.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2021/25102 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87806 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87806 sayılı sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, 1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinin uygulanması sonucunda tespit edilen 1 yıl hapis ve 6 gün adli para cezalarından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında yapılan indirim neticesinde, 4 ay hapis ve 2 gün adli para cezalarına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 8 ay hapis ve 2 gün adli para cezalarına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 3 ay 10 gün hapis ve 1 gün adli para cezaları yerine, 6 ay 20 gün hapis ve 1 gün adli para cezalarına hükmedilerek,

belirlenen hapis cezasının da aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sonucu, 2.000,00 Türk lirası ve 20,00 Türk lirası adli para cezaları yerine, 4.020,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde, 2-Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede, A- Somut olayda sanığın, katılan ...'a ait motosikleti evin bahçesinden hırsızladıktan bir süre sonra katılana iade ettiği, katılan tarafından yapılan kontrolde motosikletin hasarlı olduğunun tespit edildiği, böylece sanığın hırsızladığı motosiklete zarar verdiğinin iddia ve kabul olunması karşısında;

hırsızlık suçunun konusu olan eşyanın çalınması sırasında ya da sonrasında verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, B- Kabule göre de.

5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinin uygulanması sonucunda tespit edilen 120 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında yapılan indirim neticesinde, 40 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 80 gün adli para cezasına, belirlenen bu cezadan da anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 33 gün adli para cezası yerine 66 gün adli para cezasına hükmedilip, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca yapılan paraya çevirme işlemi sonucu, 660,00 Türk lirası yerine 1.320,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde,

İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın, katılan ...'a ait motosikleti evin bahçesinden hırsızladıktan bir süre sonra katılana iade ettiği, katılan tarafından yapılan kontrolde motosikletin hasarlı olduğunun tespit edildiği, böylece sanığın hırsızladığı motosiklete zarar verdiğinin iddia ve kabul olunması karşısında;

hırsızlık suçunun konusu olan eşyanın çalınması sırasında ya da sonrasında verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanığın hırsızlık konusu eşyaya zarar vermesi eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Kanun'a aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiş, bozmanın niteliğine göre kabule göre kısmında belirtilen istem hakkında herhangi bir karar verilmemiştir.

3. Sanığın yargılama konusu dolandırıcılık eylemi yönünden. 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrasına göre temel cezanın “bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

4. Sanık hakkında Mahkeme tarafından belirlenen temel ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (2/3) oranında etkin pişmanlık sebebine dayalı kanunî indirim oranı uygulandığı belirlenmiştir.

5. Dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 6 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığında 4 ay hapis ve 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 8 ay hapis ve 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi sonrası, anılan Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 3 ay 10 gün hapis ve 1 gün adli para cezasına karar verilmesi yerine, 6 ay 20 gün hapis ve 1 gün adli para cezasına karar verilerek,

hapis cezasının da paraya çevrilmesi neticesinde, sanığın “2.000,00 TL ve 20,00 TL adlî para cezası” yerine“4.020,00 TL adlî para cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Sanığın mala zarar verme ve dolandırıcılık suçlarından mahkûmiyetine ilişkin İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2020/217 Esas, 2021/32 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. Mala zarar verme suçu yönünden.

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden ve yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından; sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca BERAATİNE, 4. Dolandırıcılık suçu yönünden.

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.