Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5034 K.2024/14209

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükmün sanığın hazır bulunduğu duruşmada tefhim edilmesine rağmen, kararda kanun yolu süresinin tebliğ ile başlayacağının belirtilmesi nedeniyle sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın 06.06.2019 tarihinde alınan savunmasının zamanaşımını kesmesi nedeniyle suç tarihinden hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşılmakla Tebliğnamedeki düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekili ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

1. Hükümde temel ceza belirlendikten ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapıldıktan sonra aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapıldığı halde gün adli para cezası belirlenmeden, doğrudan sonuç adli para cezasına hükmolunması suretiyle infazda tereddüte neden olunması, 2. Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması, 3. Gerekçeli karar başlığında "06.11.2013" olan suç tarihinin "20.07.2013" şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

hüküm fıkrasının üçüncü bendine "sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak ve takdiren TCK'nın 62/1 maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak" ibaresinden sonra gelmek üzere "sanığın 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, hükümde yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa “Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden,