Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5169 K.2024/11439

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılan vekilinin yokluğunda verilen kararın 13.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin son gününün adli tatile rastladığı, 5271 sayılı Kanun'un 331 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre adli tatile rastlayan süreler işlemeyeceğinden ve temyiz süresinin son gününün adli tatile denk gelmesi nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca, temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ile katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması, Yasaya aykırı, sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa.

“Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanık ...'dan tahsili ile katılana verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Mahkemece, "sanığın suça konu çek üzerinde sahte ciro oluşturmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğini kabul edip mahkumiyet kararı verdiği,

kısa kararda ikinci fıkrasından sonra unutulmak suretiyle bir ikinci fıkra daha oluşturulduğu, sehven resmi belgede sahtecilik suçundan ikinci bir mahkumiyet kararı verildiğinin karar yazım aşamasında fark edildiği" şeklinde gerekçeye istinaden açıklandığı üzere kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması ve hükmün karıştırılması hukuka aykırı bulunmuş ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme koşulu olarak yargılamaya engel olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 18.06.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;