Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5542 K.2024/5956

Bakırköy

40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2017/14 Esas, 2023/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahta fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca neticeten (2 kez) 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 11.05.2023 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/15291 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93892 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93892 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022-7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında,

sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yılına ilişkin olarak 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 2011 ve 2012 takvim yıllarına ilişkin ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Hüküm tarihinden önce, 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere. “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği belirlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde.

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.12.2016 tarihli ve 2016/116252 Soruşturma, 2016/38437 Esas sayılı iddianamesi ile dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak sanık hakkında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açıldığı ve hükmün gerekçesinde de bu suçtan hüküm kurulduğu belirtildiği halde, hüküm fıkrasında suç adının "sahte fatura kullanma" olarak belirtilmesi hususu ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan sanık hakkında,

7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile eklenen 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin beşinci fıkrası gereğince 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın her takvim yılı yönünden ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bakırköy