Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1641 K.2024/7855

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2013 tarihli ve 2013/294 Esas, 2013/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Yargıtay

15. Ceza Dairesinin 24.05.2017 tarihli ve 2015/12203 Esas, 2017/11647 Karar sayılı kararı ile "...Sanıkların katılanı cep telefonundan arayarak kendilerini polis memuru olarak tanıtmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi ve mahkemece bu şekilde kabul edilmesi karşısında;

eylemlerinin hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delilllerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı vermesi gerektiği zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2018 tarihli ve 2017/406 Esas, 2018/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4.Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 22.02.2023 tarihli ve 2021/14185 Esas, 2023/865 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 5.Konya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/175 Esas, 2023/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6.Sanık ... Taşcı ve sanık ... hakkında kurulan hüküm temyiz edilmemiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, müvekkilin olayla ilgisinin bulunmadığına, kendisinin de mağdur olduğuna, suç işleme kastının olmadığına, menfaat temin etmediğine, kendisine havale edilen bir para olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ve temyiz dışı sanıkların katılanı arayarak kendilerini polis olarak tanıtıp hileli hareketler ile temyiz dışı sanık ...'in hesabına para göndermesini sağlamaları, akabinde temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in parayı çekip sanık ...'ya vermeleri biçimindeki eylemler nedeniyle sanıklar hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanık ...'nın, gözlemeci olarak çalıştırdığı yere müşteri olarak gelen ... adlı kişinin sattığı tarihi eser nedeniyle gelecek olan yüklü paranın kendi hesabına gelmesi halinde sorun olacağını söyleyerek kendisinden ve başkalarında hesap numarası istediğini, para geldiğinde hayır işi de yapacağını söylemesi üzerine ...'in hesap numarasına gelen parayı ... ve ...'in çekip kendisine getirdiğini, kendisinin de parayı ... adlı kişiye verdiğini, menfaat temin etmediğini, kimseyi dolandırmadığını, kendisinin de mağdur olduğunu beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği,

temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in de oluşu doğruladıkları, sanık ...'in babasının sanık ...'nın hesabına gelecek yüklü parayı parça parça çekmeleri gerektiğini söylemesi üzerine eylemi gerçekleştirdiğini beyan ettiği, sanık ...'in bu işlerin planlayıcısının sanık ... olduğunu beyan ettiği, katılanın şikayetçi olduğu, zararının giderilmediği, kamera kayıtları, banka dekontları, hts kayıtlarının dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından "..İddia, sanıkların savunmaları, müdahilin beyanı, uzlaştırma raporları ile dosyada mevcut tüm delillerin objektif ve kül halinde değerlendirilmesinden; sanıkların suç tarihinde müdahili cep telefonundan arayarak kendilerini emniyet görevlisi olarak tanıttıkları, yanlarında Hakim ve Savcının da olduğunu, müdahilin hesabındaki paraların üçüncü kişiler tarafından başka bir hesaba aktarılacağını, bu nedenle hesabında bulunan parayı bildirecekleri hesap numarasına yatırmasını istedikleri,

telefondaki şahsa inanan müdahilin hesabında bulunan 25.000,00 TL parayı kendisine verilen hesap numarasına yatırdıktan bir süre sonra dolandırıldığını fark ettiği ve şikayette bulunduğu, sanıklar ..., ... ve ...'ün müdahilin yatırdığı parayı çekmek için birlikte Konya iline geldikleri, hesaba yatan paranın günlük para çekme limiti olan 10.000,00 TL.nın ... ... ve ... tarafından hesaptan çekildiği ve çekilen bu parayı Kübra'ya verdikleri anlaşılmış olup... " gerekçeleriyle sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya