Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2065 K.2025/11877

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2017/874 Esas, 2021/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207/1, 52, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 05.01.2023 tarihli ve 2021/1483 Esas, 2023/41 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine yönelik hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Suçun sabit olduğuna, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçu yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 207/1. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR