Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2482 K.2024/14673

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin yapılan incelemede. Sanık müdafiinin temyizinin vekâlet ücretiyle sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarihli ve 2011/5-137 Esas, 2013/58 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere "aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkûm olan sanık hakkında müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekmeyeceği" dikkate alındığında;

sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması sebebiyle, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü yönünden sanığın vekâlet ücretine hak kazanamayacağı ve vekâlet ücreti verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 2. Resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin yapılan incelemede.

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 02.03.2016 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, bu itibarla sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;