Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2853 K.2025/2656

Hükümlü hakkında, Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2017 tarihli ve 2015/843 Esas, 2017/220 Karar sayılı kararı ile "2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 4 kez 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, hükümlü müdafinin istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2018/138 Esas, 2019/861 Karar sayılı esastan ret kararıyla kesinleşmesini müteakip,

Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Daire Kanun'un (7394 sayılı Kanun) 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler nedeniyle uyarlama yapılması talebinde bulunması üzerine,

Mahkemece yapılan uyarlama yargılamasında, "...dosya kapsamına göre hükümlü hakkında Polatlı Vergi Dairesinin 15/05/2023 tarihli cevabı yazısına istinaden sanığın düzenlenen ihbarnamelere karşı haklarını (indirim, uzlaşma ve dava ) süresinde kullanmadığı,

kesinleştiği ve ödemede bulunmadığı anlaşıldığından..." şeklindeki gerekçesiyle, önceki mahkûmiyet hükümlerinin aynen infazına dair Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2015/843 Esas, 2017/220 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2023 tarihli ve 2023/678 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 23.10.2023’te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 11.03.2024 tarihli ve 2024/3878 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/32586 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/32586 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022-7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

sanık hakkında uyarlama yargılaması yapılarak 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarına ve yıllar içerisinde işlenen suçlara ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen tek bir zincirleme suç hükümlerinin uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği cihetle, anılan sebep yönünden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359/son maddesinden önce gelmek üzere.

“Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddesinde.

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

... 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde.

"2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçunu işlediği iddia ve kabul olunan hükümlü hakkında, Anayasa Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 32141 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 28.09.2022 tarihli ve 2022/59 Esas, 2022/111 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek, 7394 sayılı Kanun ile getirilen etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanıp faydalanmadığı, üzerine atılı eylemlerden dolayı verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen vergi, gecikme faizi ve gecikme zammı bulunup bulunmadığı,

bunların mahkeme kararına istinaden terkin edilip edilmediği hususları netleştirildikten sonra, duruşma açılmak suretiyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı da değerlendirilerek, 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile eklenen 213 sayılı Kanun'un 359/5. maddesi gereğince 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, hükümlünün her takvim yılı yönünden ayrı ayrı mahkûmiyetine ilişkin hükmün aynen infazına yönelik karara karşı itirazın bu gerekçeyle kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup,

kanun yararına bozma talebi belirtilen gerekçelerle yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2023 tarihli ve 2023/678 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,