Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3002 K.2024/7924

Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2020/142 Esas, 2021/1028 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 52 nci ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 10.06.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/30490 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60948 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60948 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, 1- Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 100 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapıldığında 2 yıl 6 ay hapis ve 125 gün adli para cezasına hükmedilmesi üzerine,

anılan Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanarak 2 yıl 1 ay hapis ve 104 gün adli para cezası ve anılan Kanun’un 52. maddesi gereğince gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanarak 2.080,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 2.080,00 Türk lirası adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, 2-Ankara

19. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2013 tarihli kararına karşı sanık müdafii tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04/04/2017 tarihli ve 2015/1693 esas, 2017/8597 karar sayılı ilâmı ile söz konusu kararın bozulduğu, anılan Mahkeme kararına karşı sadece sanık müdafii tarafından temyize başvurulduğu, aleyhe temyiz yoluna başvurulmadığı ve söz konusu kararın da sanık aleyhine bozulmadığı,

bu halde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 04/04/2017 tarihli ilâmından önce tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, yeniden kurulan hükümde netice cezanın 1 yıl 15 gün hapis ve 600,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 2 yıl 6 ay hapis ve 2.080,00 Türk lirası adli para cezası cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2013 tarihli ve 2012/1959 Esas, 2013/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 52 nci ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Ankara

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2013 tarihli ve 2012/1959 Esas, 2013/383 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 04.04.2017 tarihli ve 2015/1693 Esas, 2017/8597 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine, Ankara

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2018 tarihli ve 2017/1117 Esas, 2018/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 52 nci ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. 4. Ankara

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2018 tarihli ve 2017/1117 Esas, 2018/354 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2018/8449 Esas, 2020/4519 Karar sayılı kararı ile müştekiye verilen zararın miktarı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine, Ankara

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2020/142 Esas, 2021/1028 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 52 nci ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 6. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin.

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 7. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde.

5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapıldığında 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonrası, anılan Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, hükmün beşinci paragrafında sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ile Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 04.04.2017 tarihli ve 2015/1693 Esas, 2017/8597 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde kurulan 03.04.2013 tarihli hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, verilen cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve cezasının 1 yıl 15 gün hapis ve 600,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2020/142 Esas, 2021/1028 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükmün beşinci paragrafında yer alan "2 yıl 6 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine "2 yıl 1 ay" ibaresinin yazılmasına, bununla birlikte;