Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3099 K.2024/8668

Kanun’un 8 inci maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 09.06.2016, 22.06.2016 ve 13.07.2016 tarihli dilekçeler ile temyiz edildiği, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'ün temyizi yönünden;sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/53 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararı ile. 1.Sanık ... hakkında; a.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 65.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; b.

Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2.Sanık ... hakkında; a.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 79.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektrilmesine; b.

Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektrilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ün temyiz isteği; herhangi bir neden belirtilmeden karar temyiz edilmiş. 2. Sanık ...'in temyiz isteği; infaz durdurma talepli olarak, gerekçeli kararı tebliğ almadığından savunma hakkının kısıtlandığına ve temyiz hakkının verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların, suça konu yasal unsurları haiz 27.01.2014 keşide tarihli ve 39.500,00 TL tutarındaki sahte çeki, satın aldığı traktör karşılığında katılan ...'ya vermek suretiyle üzerine atılı suçları işledikleri iddia ve kabul olunmuştur. 2. Mahkemece sanık savunmaları, katılan beyanı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların atılı suçları işlediği sabit kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında "27.01.2014" olarak yazılan suç tarihinin, suça konu çekin katılana verildiği tarih olan "25.12.2013" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden. Ön inceleme kısmının birinci paragrafında izah edildiği üzere sanık ...'in kararı süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ...

Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'ün yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. C. Sanık ...

Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden. 1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 12.04.2016 tarihli ilk mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/53 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'in temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Kayseri

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/53 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'ün temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, C. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden. Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Kayseri

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/53 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ün temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,