Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3559 K.2024/12687

Sanık hakkında katılan bankanın farklı şubelerine karşı işlediği nitelikli dolandırıcılık suçları nedeniyle birleştirme kararları verilmesinden sonra Mahkemece anılan kamu davalarına ilişkin tefrik kararı verildiği ve temyiz incelemesine konu resmi belgede sahtecilik suçunun birleşen İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/256 Esas, 2022/319 Karar sayılı dosyasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinden sonra sunulduğu cihetle reddi gerektiği, katılan vekilinin temyiz isteminin ise süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A.Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 15.11.2023 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık müdafii tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 15.03.2024 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından;

temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

Sanığın yargılama konusu eylemi için suç tarihinden hüküm tarihine kadar olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmesine karşın, kamu davasının düşmesine karar verilirken hükümde uygulama maddeleri olarak 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinin yanında aynı Kanun'un 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddelerinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının "2" numaralı paragrafındaki ilgili yerlere "5237 sayılı TCK'nin 67/4 maddesi uyarınca" ve "5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak,