Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4157 K.2024/9994

Sanığın yokluğunda verilip 18.04.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1 maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 27.07.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2023/305 Esas, 2024/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-L, 62/1, 52/2-4, 53/1 ve 63/1 maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis ve 833.320,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2024/1369 Esas, 2024/441 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında katılan tarafından yapılan tam bir teşhis olmadığına, sanığın Türkçe bilmediğine ve katılanın söylediği gibi kendisiyle konuşmasının mümkün olmadığına, sanığın samimi beyanları ile suç işleme kastının olmadığını gösterdiğine, sanığın hataya düştüğüne, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Sanığın kanuni süre geçtikten sonra öne sürdüğü temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) başlığı altında açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1 maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) başlığı altında açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi fıkrası uyarınca Sivas