Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4566 K.2025/1271

Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2018/654 Esas, 2021/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 2024/6403 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.09.2024 tarihli ve KYB-2024/81284 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.09.2024 tarihli ve KYB-2024/81284 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

18. Ceza Dairesinin 19/06/2018 tarihli ve 2017/7695 esas, 2018/9593 karar sayılı ilâmında yer alan "Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, kasten yeni bir suç işlendiğinden bahsedebilmek için bu suçtan yapılan yargılama sonunda verilen kesinleşmiş bir mahkumiyet kararının bulunmasının gerekmesi, sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

bu kararın da mahkumiyet niteliğinde olmaması karşısında, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar karşısında, Dosya kapsamına göre, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2010 tarihli kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde Diyarbakır

13. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2018 tarihli ve 2017/518 esas, 2018/450 sayılı kararına konu yaralama suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine Bursa

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2021 tarihli kararı ile açıklanmasına karar verilmiş ise de, ihbara konu kararda 5237 sayılı Kanun’un 32/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/3-a maddeleri gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi, bu hükmün de mahkumiyet niteliğinde olmaması karşısında, hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un, “Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlıklı 231. maddesinin, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve inceleme konusu ile ilgili olan sekizinci fıkrasının birinci cümlesi ve onbirinci fıkrasının birinci cümlesi; “(8) (Ek: 6/12/2006-5560/23 md.) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur. ...

(11) (Ek: 6/12/2006-5560/23 md.) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar...” Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması durumunda, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca öngörülen denetim süresi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usûlüne uygun olarak kesinleşmesi üzerine başlayacak ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilen sanık, bu tarihten itibaren beş yıl süreyle denetime tabi tutulacaktır.

Sanığın, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmemesi hâlinde hüküm açıklanacaktır. 3. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında Bursa

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2010 tarihli ve 2007/737 Esas, 2010/954 Karar sayılı kararı ile mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203 ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; sanığın denetim süresi içerisinde işlediği ihbar olunan, Diyarbakır

13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2018 tarihli ve 2017/518 Esas, 2018/450 Karar sayılı kararına konu kasten yaralama suçundan hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 32/1 ile 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği ve bu kararın mahkûmiyet niteliğinde olmadığı anlaşılmakla, bu hükme istinaden sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden, denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinden bahisle dosyanın ele alınarak hükmün açıklanmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR