Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/5369 K.2024/13433

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi 5271 sayılı CMK’nın 156. maddesi gereğince de Yerel Mahkemece resen bir müdafi tayin edilmediği, sanığa isnat edilen nitelikli dolandırıcılık suçu bakımından TCK’nın 158/1-L-son maddesi uyarınca dört yıldan on yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü,

suçun üç veya daha fazla kişi tarafından işlenmesi nedeniyle aynı Kanun’un 158/3. maddesine göre herhangi bir takdir hakkı kullanılmaksızın yarı oranda artırım yapılmasının zorunlu olduğu, Mahkemece, sanığın müsnet suçu işlediği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L-son, 158/3, 52/2-4, 53 maddeleri uygulanmak suretiyle mahkumiyetine karar verildiği, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L-son maddesinde öngörülen cezalardan hapis cezasının alt sınırı "4 yıl" ise de.

5237 sayılı TCK'nun 158/3 maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldığında en az "6 yıl" hapis cezasının belirleneceği, bu kapsamda, nitelikli dolandırıcılık suçu bakımından Kanun’da öngörülen cezanın alt sınırının beş yıldan fazla olması dikkate alındığında adil ve etkin yargılanma hakkı kapsamında,

sanığın talebi olup olmadığına bakılmaksızın 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa müdafi atanması gerektiğinden kovuşturma aşamasında sanığa müdafi atanmadan savunması alınarak yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hakkında mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hükmün bozulmasına kararı verilmesi gerektiği talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi.

3.fıkrası “Üst sınırı en az beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemenin 5561 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle 06.12.2006 tarihinde "Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde değiştirilmiş olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2016 tarihli ve 950-436.

06.12.2016 tarihli ve 939-465 sayılı, 03.12.2020 tarih ve 2018/16-270E, 2020/498K.

05.11.2020 tarih 2018/16-153 Esas, 2020/440 Karar 19.11.2020 tarih 2018/16-441 Esas, 2020/468 Karar Sayılı “zorunlu müdafi görevlendirilmesinde yalnızca temel cezanın dikkate alınacağı” yönündeki kararları dikkate alındığında şüpheli veya sanık için zorunlu müdafi görevlendirilmesinin, temel ceza yönünden alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmalarla sınırlandırıldığı,

suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hallerinin zorunlu müdafilik tesisinde esas alınacağı yönünden bir yasal düzenleme de bulunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR