Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/547 K.2024/11931

Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/436 Esas, 2023/711 Karar sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.01.2024 tarihli ve 2023/30608 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.01.2024 tarihli ve KYB-2024/2434 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.01.2024 tarihli ve KYB-2024/2434 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında, Konya

17. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli kararı ile 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, anılan Kanun'un ilgili suç maddesine yönelik, 7394 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler uyarınca yapılan uyarlama talebi üzerine duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, sanıkların 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yılları içerisinde sahte belge kullanmak suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediklerinden bahisle tayin olunan 3 yıl hapis cezasından,

sanıkların suçu aynı takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılarak 3 yıl 9 ay hapis cezası belirlenmesini müteakip, sanıkların farklı takvim yılları içerisinde birden çok kez atılı suçu işlediği gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca tekrar 2/4 oranında artırım yapılarak belirlenen 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasından,

anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranından indirim yapılması sonucu sanıkların sonuç olarak iki kez zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmış ise de, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının;

soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Yukarıdaki fıkralarda belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır.

Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, Somut olayda, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yılları içerisinde ve her takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda birden çok kez sahte belge kullandığı anlaşılan sanıklar hakkında, temel cezanın belirlenmesini takiben, 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkra uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında bir kez artırım yapılması gerektiği,

bu kapsamda suçun birden fazla takvim yılında ve her takvim yılı içerisinde birden çok kez işlenmesi halinin temel cezanın tayininde yahut zincirleme suç hükümlerinin tatbikinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilebileceği ve ancak teşdid sebebi yapılabileceği gözetilmeksizin, sanıklar hakkında iki kez zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilerek, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2017 tarihli ve 2014/982 Esas, 2017/209 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca (4 kez) 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 31.10.2017 tarihli ve 2017/1236 Esas, 2017/1335 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere.

“Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde.

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. ...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır. 4. Cumhuriyet Başsavcılığınca, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine duruşmalı olarak uyarlama yargılamasının yapıldığı ve Konya

17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/436 Esas, 2023/711 Karar sayılı kararı ile hükümlüler hakkında 2009, 2010,2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü ve 62 nci maddeleri ile 7394 sayılı Kanun uyarınca;

"...takdiren 3 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMALARINA, eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirildiği anlaşılmakla, TCK’nın 43/1. maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında arttırım yapılarak 3 YIL 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMALARINA, suçun birden fazla takvim yılı (2009-2010-2011-2012 takvim yılları ) içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından,

7394 Sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 maddesine eklenen 4 ek fıkrası delaleti ile TCK'nın 43/1. maddesi gereğince takdiren 2/4 oranında arttırım yapılarak 5 YIL 7 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMALARINA, cezalar üzerinden TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 4 YIL 8 AY 7 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMALARINA..." denilmek suretiyle kurulan hükmün itiraz edilmeksizin 11.10.2023 .tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

5. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.06.2006 tarihli ve 2006/10-124 Esas, 2006/165 Karar sayılı kararında da belirtiği üzere, kesin hükümde değişiklik yargılaması (uyarlama yargılaması) sonucu verilen hükümler ile tayin olunan cezaların kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu hükümler yönünden cezada aleyhe değiştirme ilkesinin uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 6. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde.

7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen.

“Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” şeklindeki hüküm uyarınca, ceza tayin edilirken zincirleme suç hükümlerinin bir kez uygulanabileceği, farklı takvim yıllarında sahte fatura kullanılması ve fatura sayısının, temel cezanın ve zincirleme suç hükümlerinin alt ve üst sınırlarının belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden, hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin iki kez tatbik edilmesi Kanun'a aykırı olup,

kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Konya