Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/5548 K.2024/14133

5271 sayılı CMK’nin 263/1. maddesi gereğince “cezaevinde bulunan hükümlünün tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin” de yazılması gerektiği halde bu hususun yazılmamış olması nedeniyle; temyiz süresinin hükmün tefhim tarihinde başlamayacağı, sanığın temyiz dilekçesinin tarihinde hükmü öğrendiği kabul edilerek, temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “Resmi belgede sahtecilik ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 15.05.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;