Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2024/5638 E. , 2025/3642 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2024/803 E., 2024/1392 K. SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın on
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2024/5638 E. , 2025/3642 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2024/803 E., 2024/1392 K. SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.09.2024 tarihli ve 2024/803 Esas, 2024/1392 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2021/343 Esas, 2023/402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d)-son bendi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 9 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/2, 204/3 üncü maddesi 62,43, ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/803 Esas, 2024/1392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 03.09.2024 tarihli ve 2024/803 Esas, 2024/1392 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın suçu işlediğinin somut delillerle ortaya konularak, hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlanmadığından asıl ve ek kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı nitelikli dolandırıcılıktan (TCK 158/1-d-son) 3 yıl 9 ay hapis ve 6.000 TL adli para cezasına, resmi belgede sahtecilikten (TCK 204/2-3) 4 yıl 8 ay hapse mahkûm etmiş; İstanbul BAM 22. Ceza Dairesi istinafı düzelterek esastan reddetmiş, sanığın temyizini de ek kararla kabule değer görmeyerek reddetmişti. Sanık müdafii, suçun somut delillerle ispatlanmadığını ileri sürerek ek kararı temyiz etti.
Hukuki İlke: CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair BAM kararları temyiz edilemez; temyiz edilemeyecek hüküm temyiz edilirse CMK'nın 296. maddesi gereği hükmü veren mahkeme istemi bir kararla reddeder.
Uygulama Sonucu: Daire, BAM'ın temyiz istemini reddeden ek kararında hukuka aykırılık görmeyerek sanığın temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına 18.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verdi.
Dava Strateji Notu: Her suç için ayrı ayrı hükmedilen hapis cezası beş yılın altında kaldığında istinafın esastan ret kararı kesindir; savunmanın delil tartışmasını istinaf aşamasında eksiksiz yapması gerekir, çünkü bu eşiğin altındaki dosyalarda temyiz kapısı fiilen kapalıdır.