Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1011 K.2025/6378

Yapılan ön inceleme neticesinde Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.03.2024 tarihli ve 2023/2099 Esas, 2023/1804 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir olduğu, hüküm fıkrasının son paragrafında ve ek kararın sanığa tebliğine ilişkin tutanakta cezaevinde olan taraflarca ne şekilde temyiz hakkının kullanılacağının belirtilmemiş olması nedeniyle sanığın temyiz talebinin öğrenmeyle süresinde kabul edilerek temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

“ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.03.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine,