Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1872 K.2025/12455

Sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf incelemesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince hükmün bozulmasından sonra anılan karara direnme yetkisi olmayıp kanunen uyma zorunluluğu bulunan İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında beraate ilişkin hükmün aslında Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, esas olarak Bölge Adliye Mahkemesince sübut ve gerekçesizlik yönünden bozma kararı verilemeyeceği, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken kararlardan olduğu,

bu şekilde verilen kararların İlk Derece Mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü hâlinde esasen tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağı anlaşıldığından, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan beraat hükmünün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.12.2024 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olması nedeniyle kaldırılarak yapılan incelemede, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre. 1.Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2014/753 Esas, 2021/1042 Karar sayılı kararıyla; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 2.500 TL adli para cezasına hükmedilmiştir. 2.Anılan kararın sanık ile müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 27.12.2021 tarihli ve 2021/1598 Esas, 2021/1679 Karar sayılı kararı ile, duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde eksik araştırma, hükmün gerekçesiz olması vs. sebeplerle, CMK'nın 280/1-f ve 289. maddeleri uyarınca bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma üzerine, Elazığ

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2024 tarihli ve 2022/45 Esas, 2024/600 Karar sayılı kararıyla; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 4. Anılan kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 24.10.2024 tarihli ve 2024/3278 Esas, 2024/1774 Karar sayılı kararı ile, duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 5.Anılan kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 02.12.2024 tarihli ve 2024/3278 Esas, 2024/1774 Karar sayılı ek kararı ile, CMK'nın 223., 286/2-a ve 296/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve suç sübut bulduğundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 24.10.2024 tarihli ve 2024/3278 E. 2024/1774 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nin 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ