Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1993 K.2025/7216

Kurtuluş müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunmasından sonra sanığın 24.04.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyizi yönünden inceleme yapılmamıştır. 2. Sanık ... ... ve müdafiinin temyizleri yönünden ise.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre. Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2024/566 Esas, 2024/662 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f ,h ve son 158/3, 52/2-4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis ve 900.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin tatbik edilmesine karar verilmiştir. 2. Denizli Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 25.02.2025 tarihli ve 2025/885 Esas, 2025/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in ve müdafiinin temyizi; sanığın suç işleme kastının olmadığına ve başkaları tarafından kullanıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Yönünden Ön inceleme bölümünün (1) numaralı paragrafında belirtilen nedenle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir. B. Sanık ...

Yönünden 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan düzeltilen husus dışında suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Ancak; sanığın adli sicil kaydında yer alan Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2011 kesinleşme tarihli, 2008/375 Esas, 2009/26 Karar sayılı 10 yıl hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği göz ardı edilerek hatalı şekilde daha az cezayı ihtiva eden Uşak

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2019 kesinleşme tarihli, 2019/153 Esas, 2019/82 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas alınması hatalı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

A.Sanık ... Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanık ... Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Denizli Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafın tamamen çıkarılarak yerine '' Sanık ...'un tekerrüre esas Uşak

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.01.2011 kesinleşme tarihli, 2008/375 Esas, 2009/26 Karar sayılı kararı ile silahlı yağma suçundan 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararda tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında İKİNCİ KEZ MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, '' ibaresinin yazılması ve aleyhte temyiz bulunmadığından,

1412 sayılı CMUK'nın 326/son cümlesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususununda infaz aşamasında gözetilmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli